Don’t Be Shy! Even if they are looking at you.

លួចនាទី
សមជាបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនមួយ ហើយគាត់ជាបុគ្គលិកផ្នែកឃ្លាំ ដោយមានតួនាទីជាអ្នកកត់ត្រារាល់ម៉ោងចេញចូលរបស់ទំនិញនិមួយៗ។ ទំលាប់នៃការកត់ត្រារបស់គាត់ គឺតែងតែសរសេរនូវម៉ោងដែលគត់ៗ ដូចជា “ ១៥នាទី ៣០នាទី ឬ ៤០នាទី ជាដើម…” ។
ថ្ងៃមួយ ដោយមានការងារច្រើននិងអស់កម្លាំងទៀតផងនោះ នៅដែលពេលគាត់បានទទួលទំនិញរបស់អតិថិជនចប់នៅម៉ោង 11:58នាទី តែគាត់បែបជាសរសេរ 11:60នាទីវិញ? ៕
**** នេះគឺជារឿងពិតមួយ ****
សួស្ដីបាទ!
Skype version 4.0.0.206

លោកអ្នកអាចជជែកកំសាន្តជាភាសាខ្មែរដោយប្រើប្រាស់ Version ថ្មីរបស់ Skype នេះបានដោយគ្រាន់តែ Download or Update your current Skype to the latest version 4.0.0.206 ជាការស្រាច់។

សប្តាហ៍មុនខ្ញុំបានអានរឿងកម្លែងមួយដែលបានផ្សាយជាយូរមកហើយតាមរយៈកាសែតមួយ ។ អានចប់ខ្ញុំផ្ទុះសំណើចយ៉ាងខ្លាំង ស្ទើរតែចុកពោះតែម្នាក់ឯង ។ ដោយគិតថារឿងនេះគួរអោយអស់សំណើច ទើបលើកយករឿងនេះមកដាក់ក្នុង ចែករំលែក ។ រឿងនេះមានអត្តន័យដូចតទៅ៖
ហោះពេលយប់
នារី៣នាក់ធ្វើការនៅអង្គការណាសា និយាយគ្នាពីបំណងចង់ទៅលេងភពផ្សេង ។
នារីទីមួយផ្តើមឡើង ៖
នារីទីពីរដែលចូលចិត្តភាពត្រជាក់និយាយម្តង៖
នារីទីបីរាដៃបដិសេធ៖
នារីទីមួយនិងទីពីរស្រែកព្រមគ្នា៖
នារីទីបីស្រែក៖
តើអ្នកធ្លាប់ឃើញកំពូលទាំង៥ដែលពេញលក្ខណៈរបស់ប្រាសាទអង្គរវត្តទេ?
ហេ៎! នៅទីនេះលោកអ្នកអាចមើលបានដោយសេរី….
រូបទាំងនេះខ្ញុំបានប្រទះឃើញដោយ ចៃដន្យនៅក្នុង website បារាំងសេស៍មួយ កាលពីខែមុន។ ពេលឃើញរូបនេះភ្លាម ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ស៊ឹងតែមិនចង់ជឿភ្នែកខ្លួនឯងថា នេះជាប្រាសាទអង្គរវត្តមែនទេ?… ទាល់តែមើលយូរៗទៅទើបដឹងថាជារូបថតអង្គរវត្តដែលបានថតកាលពីសម័យបារាំងសេស៍ ឆ្នាំ១៩៣១។
បើតាមខ្ញុំដឹង website នេះ បង្កើតឡើងដោយជនជាតិបារាំងនិងប្រពន្ធរបស់គាត់ជាជនជាតិខ្មែរ។ website នេះគាត់ចង់បង្ហាញអំពីក្បាច់គុនប្រដាលរបស់ខ្មែរ (គុនល្បុក្កតោ) នាពេលបច្ចុប្បន្ន។
ហ៊ឺ! គួរឲ្យសោកស្តាយណាស់ ដោយសារតែសង្គ្រាម កុំអីអង្គរវត្តឥឡូវមិនដឹងស្អាត់យ៉ាងណា…
« សមុទ្រ និង ភ្នំ ខ្ញុំចង់ទៅលេង ។ ផ្ទះជាកន្លែងដែលខ្ញុំត្រូវតែទៅ ។ សាលា និង ការងារ ខ្ញុំគួរតែឆ្ពោះទៅ ។ ប៉ុន្តែមានតែកន្លែងមួយ និងមនុស្សម្នាក់ដែលខ្ញុំមិនហានប្រឈមមុខ វានឹងមករកខ្ញុំនៅថ្ងៃមួយ ហើយវានឹងផ្លាស់ប្តូរជិវិតរបស់ខ្ញុំ…៕ »
ខ្ញុំដឹងថា មានមិត្តខ្លះធ្លាប់បានដឹង និងបានអានហើយ អំពីអត្ថបទរបស់នារីម្នាក់ ដែលខ្ញុំបានផ្សាយនៅក្នុងប្លករបស់ខ្ញុំមួយផ្សេងទៀតរួចហើយ។ តែប្លកនោះខ្ញុំបានលុបចោលបាតហើយ។
=> ពាក្យនេះខ្ញុំបានឃើញដោយចៃដន្យដែលផ្សាយនៅក្នុង i-friend របស់ www.everyday.com.kh
ម្សិលមិញជាថ្ងៃចូលរៀនដំបូងរបស់ខ្ញុំនៅសកលវិទ្យាល័យ BBU ក្នុងឆ្នាំទី១ ឆមាសទី២ នៃមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រអងគ្លេស។ ម៉ោងទី១ជាម៉ោងទស្សនៈវិជ្ជា ប៉ះចំអ្នកគ្រូចាស់ គាត់ធ្លាប់បង្រៀនខ្ញុំកាលនៅវិទ្យាល័យ ថ្នាក់ទី១០ ឬ ទី១១។ អ្នកគ្រូគាត់មានឈ្មោះ Tieng Sengleang ( មិនដឹងឈ្មោះខ្មែរគាត់សរសេរយ៉ាងម៉េចទេ តែចាំមុខគាត់ )។ កំពុងរៀនទើបបានជិតម៉ាម៉ោងស្រាប់តែដាច់ភ្លើងអគ្គសនីឮសូរភឹង៎ ខានរៀនប៉ាដោយ តែបានសួរសុខទុក្ខគាត់ខ្លះដែរ។ គិតៗទៅខ្ញុំខានជួបគាត់ប្រហែល៨ឆ្នាំហើយ ហើយគាត់ប្រហែលជាភ្លេចខ្ញុំហើយដែរ គាត់ឥឡូវដូចជារៀងចាស់បន្តិចជាមុន៕
អ្នកឯកទេសក្រុមហ៊ុនទឹកក្រូចមួយត្រូវបានបញ្ជូនមកពីប្រទេសចិន ដើម្បីឃោសនាឲ្យផលិតផលទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ប៉ុន្តែដោយមិនចេះភាសាចិន អ្នកឯកទេសនោះ ប្រើរូបភាព៣ជំនួសឲ្យការសរសេរជាអក្សរ។ រូបភាពទីមួយនៅខាងឆ្វេងដៃគូរពីបុរសម្នាក់ ដើរអូសជើងកណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់ក្តៅស្ទើរស្លាប់ មើលទៅលែងសល់កម្លាំងកំហែងក្នុងខ្លួននិងកំពុងស្រេកទឹកយ៉ាងខ្លាំង។ រូបភាពទីពីរ គូរបុរសនោះផឹកទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ។ ចំណែករូបភាពទីបីនៅខាងស្តាំបង្អស់គូររូបបុរសនោះសើចក្អាកក្អាយ សប្បាយចិត្ត និងមានកំលាំងកំហែងឡើងវិញ។ ន័យរបស់រូបភាពទាំងបីបង្ហាញថាទោះកំពុងអស់កម្លាំងហេវហត់យ៉ាងណាក៏ដោយ អោយតែបានផឹក ទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើមានកម្លាំងប្រឺសឡើងវិញភ្លាម។
ទោះជាយ៉ាងណាមួយឆ្នាំក្រោយ មិនត្រឹមតែមិនអាចបង្កើនការលក់ផលិតផលទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើប៉ុណ្ណោះទេ គឺលក់លែងដាច់សោះតែម្តង រហូតដល់អ្នកឯកទេសរូបនោះ ត្រូវក្រុមហ៊ុនបណ្តេញចេញពីការងារដោយសារតែធ្វើឲ្យក្រុមហ៊ុនខាតបង់ច្រើនពេក។ មានមនុស្សមួយចំនួននឹកឆ្ងល់ ព្រោះបើពិនិត្យរូបភាពឃោសនាសមតែទឹកក្រូចលក់ដាច់ណាស់ ចុះហេតុម៉េចក្ស័យធន?
ឮដូច្នេះអ្នកឯកទេសដែលត្រូវបណ្តេញពីការងារ និយាយយ៉ាងស្រងូតស្រងាត់ថា៖
-មកពីខ្ញុំមិនយល់អ្វីសោះ។ ខ្ញុំមិនត្រឹមតែមិនចេះភាសាចិនប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមិនបានដឹងថា អក្សរចិនអានពីស្តាំទៅឆ្វេងទៀតផង ហេតុនេះរូបភាពឃោសនារបស់ខ្ញុំក៏គេមើលពីស្តាំដេញទៅឆ្វេងដែរ គេមើលទៅអ្នកកំពុងសប្បាយមានកម្លាំងកំហែង ពេលផឹកទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ នឹងក្លាយជាអ្នកបាក់កម្លាំងរហូតដល់ដើរអូសជើងព្រោះហេវហត់ពេកលើកជើងលែងរូច។
***ដកស្រងទាំងស្រងពី khmeronline.info***